TB-500 vs HGH

Een eiwit van 43 aminozuren teruggebracht tot een werkzaam fragment, tegenover het volledige hormoon van 191 residuen.

TB-500 komt overeen met het actinebindende deel van thymosine bèta-4. Wat de literatuur beschrijft is cytoskeletair: binding van G-actine, celmigratie, angiogenese, grotendeels in dier- en in-vitromodellen van weefselschade. Het werkt waar het terechtkomt, niet via een endocriene cascade, en het gepubliceerde werk weerspiegelt dat.

HGH is recombinant somatropine — menselijk groeihormoon uit expressiesystemen, systemisch werkzaam en grotendeels via IGF-1. De klinische farmacologie is decennialang gekarakteriseerd bij omschreven deficiënties, en dat is een andere orde van bewijs dan preklinische herstelmodellen, niet een grotere hoeveelheid van hetzelfde.

De keuze gaat dus tussen een lokale herstelvraag en een systemische endocriene vraag. Het is geen keuze tussen een zwakkere en een sterkere versie van hetzelfde idee.

De eenheden maken de prijskolommen maar deels vergelijkbaar. TB-500 wordt op massa verkocht, HGH in internationale eenheden. De milligramcel bij HGH blijft leeg in plaats van gevuld met een omrekening die één kant van de tabel zou vleien.

Beide zijn gelyofiliseerd en worden bewaard bij 2–8 °C. Gereconstitueerd houdt TB-500 30 dagen gekoeld en HGH 21. Beide zijn uitsluitend bestemd voor laboratoriumonderzoek.