GHK-Cu vs Melanotan I

Beide staan onder huid. De een wordt onderzocht op structuur, de ander op pigment.

GHK-Cu is een kopperbindend tripeptide — glycyl-L-histidyl-L-lysine gecomplexeerd met koper(II) — van nature aanwezig in menselijk plasma en onderzocht in dermale modellen op de relatie met extracellulaire-matrixeiwitten, collageensynthese en wondherstel. Die literatuur is grotendeels in vitro en topicaal, en het koper is niet bijkomstig: het complex is de onderzochte entiteit, niet het peptide alleen.

Melanotan I is een analoog van alfa-melanocyt-stimulerend hormoon. Het bindt melanocortinereceptoren, waaronder MC1R, en het onderzoek betreft melanogenese. Structureel en mechanistisch deelt het niets met GHK-Cu behalve het schap waarop beide staan.

Dit zijn dus werkelijk twee vragen en geen twee antwoorden — dermale matrix en herstel aan de ene kant, melanocortinesignalering aan de andere. Niemand vervangt het een door het ander, en de tabel hierboven staat er om prijs en voorraad te tonen, niet om een rangorde te maken.

Eén ding toont die tabel door weglating: de zuiverheidskolom is leeg bij GHK-Cu, omdat de catalogus daar geen vrijgavespecificatie voor publiceert zoals bij Melanotan I. Wij tonen dat gat liever dan het te vullen met een getal dat niemand heeft gedocumenteerd.

Beide zijn gelyofiliseerd, worden bewaard bij 2–8 °C en houden gereconstitueerd 30 dagen gekoeld. Beide zijn uitsluitend bestemd voor laboratoriumonderzoek.