Spring naar hoofdinhoud
Wetenschap

Semaglutide vs Tirzepatide vs Retatrutide: mechanismen, studiegegevens en EU-regelgevende status

Semaglutide is een enkele GLP-1-receptoragonist, in de EU toegelaten als Wegovy (gewichtsbeheersing) en Ozempic (type 2 diabetes). Tirzepatide is een duale GIP- en GLP-1-receptoragonist, in de EU toegelaten als Mounjaro. Retatrutide is een experimenteel drievoudig GIP/GLP-1/glucagon-receptoragonist in de late klinische pijplijn van Lilly en niet toegelaten door de EMA. Gerapporteerde fase 3 gewichtsverliespercentages liggen ruwweg rond 15% voor semaglutide (STEP 1), rond 21% voor tirzepatide (SURMOUNT-1, hoogste dosis), en ruwweg 24% voor retatrutide op 48 weken in fase 2 (12 mg).

11 min lezenBijgewerkt 13 mei 2026Beoordeeld door Onafhankelijk EU-laboratorium (ISO/IEC 17025)
Drie peptideflacons van oplopende hoogte op een donker studio-oppervlak, als beeld voor semaglutide, tirzepatide en retatrutide.
Drie peptideflacons van oplopende hoogte op een donker studio-oppervlak, als beeld voor semaglutide, tirzepatide en retatrutide.
Spring naar sectie
  1. 01Drie moleculen, drie mechanismen
  2. 02Waarom het aantal receptoren meer is dan marketing
  3. 03Fase 3 / fase 2 gewichtsverliespercentages, naast elkaar
  4. 04Vergelijkingstabel: mechanisme, bewijs, regelgevende status
  5. 05Regelgevende status telt meer dan kopers vaak denken
  6. 06Wat 'beste GLP-1 voor gewichtsverlies' eigenlijk betekent
  7. 07Hoe Peptyds deze categorie moet presenteren
  • Semaglutide, tirzepatide en retatrutide zijn niet onderling uitwisselbaar — ze activeren verschillende receptoren en bevinden zich in verschillende stadia van klinisch bewijs.
  • Semaglutide is een enkele GLP-1-receptoragonist; tirzepatide is een duale GIP/GLP-1-agonist; retatrutide is een drievoudige GIP/GLP-1/glucagon-agonist.
  • EMA EPAR's autoriseren semaglutide (Wegovy/Ozempic) en tirzepatide (Mounjaro). Retatrutide bevindt zich in de klinische pijplijn van Eli Lilly in fase 2/3 en heeft geen EMA-autorisatie.
  • Gepubliceerde studiepercentages gewichtsverlies: STEP 1 (semaglutide 2,4 mg) ≈ 14,9% op 68 weken; SURMOUNT-1 (tirzepatide 15 mg) ≈ 20,9% op 72 weken; fase 2 retatrutide (12 mg) ≈ 24,2% op 48 weken.
  • Een hoger gemiddeld gewichtsverlies in een studie betekent niet automatisch de betere persoonlijke medische keuze. Verdraagbaarheid, comorbiditeit, voorschrijfroute en regelgevende status spelen allemaal mee.
  • Elke beslissing over een GLP-1-geneesmiddel vraagt om een bevoegd voorschrijver. Deze gids is onderzoekscontext-educatie, geen behandelaanbeveling.

Drie moleculen, drie mechanismen

Semaglutide, tirzepatide en retatrutide worden vaak in één adem genoemd als 'GLP-1-geneesmiddelen', maar slechts één daarvan is een enkele GLP-1-receptoragonist. De andere twee voegen receptoren toe aan dezelfde incretinebiologie — respectievelijk een duale en een drievoudige agonist.[1][2][4]

Het Wegovy EPAR van EMA beschrijft semaglutide als een GLP-1-receptoragonist die endogene GLP-1 nabootst en zo eetlust en voedselinname reguleert. Dezelfde werkzame stof is afzonderlijk toegelaten voor type 2 diabetes als Ozempic.[1][3]

Het Mounjaro EPAR van EMA beschrijft tirzepatide als werkend op zowel GLP-1 als glucose-afhankelijk insulinotroop polypeptide (GIP). Het GIP-deel is het structurele verschil ten opzichte van semaglutide.[2]

Retatrutide gaat een stap verder. De fase 2 studie gepubliceerd in de New England Journal of Medicine beschrijft het als drievoudige hormoonreceptoragonist met activiteit op de GIP-, GLP-1- en glucagonreceptoren. Het glucagon-deel is het structurele verschil ten opzichte van tirzepatide.[4]

Waarom het aantal receptoren meer is dan marketing

Elke receptor draagt een ander stuk van het metabole fenotype bij. GLP-1-receptoractivatie remt eetlust en vertraagt maaglediging. GIP-receptoractivatie levert extra insulinotrope en vetweefseleffecten. Glucagon-receptoractivatie, in de juiste balans, wordt geassocieerd met verhoogde energieverbruik.[7]

De klinische vraag is niet abstract 'meer receptoren is beter'. Het is of de extra receptoractiviteit zich vertaalt in een betekenisvol andere uitkomst bij aanvaardbare verdraagbaarheid in head-to-head of registratiekwaliteit-vergelijkingen.[7]

Fase 3 / fase 2 gewichtsverliespercentages, naast elkaar

Gerapporteerd gemiddeld gewichtsverlies uit de registratiekwaliteit-studies, kort samengevat: semaglutide STEP 1 ongeveer 14,9% gemiddeld gewichtsverlies op 68 weken bij 2,4 mg per week; tirzepatide SURMOUNT-1 ongeveer 20,9% gemiddeld gewichtsverlies op 72 weken bij 15 mg per week; de gepubliceerde fase 2 retatrutide-studie ongeveer 24,2% gemiddeld gewichtsverlies op 48 weken bij 12 mg per week. Alle drie zijn placebogecontroleerde studie-gemiddelden bij volwassenen met obesitas of overgewicht.[5][6][4]

Lees de drie getallen naast elkaar, maar lees zorgvuldig. De studies verschillen in duur, dosisescalatie, vergelijkingsarmen en inclusiecriteria. Semaglutide STEP 1 liep tot 68 weken; SURMOUNT-1 liep tot 72 weken; de retatrutide fase 2 uitlezing was op 48 weken. Vergelijkingen tussen studies zijn nuttig als ruwe ordegrootte, niet als precieze rangschikking.[7]

Vergelijkingstabel: mechanisme, bewijs, regelgevende status

Enkele GLP-1-receptoragonist — Semaglutide. Mechanisme: alleen GLP-1-receptor. Bekendste fase 3 uitlezing: STEP 1, ~14,9% gemiddeld gewichtsverlies op 68 weken bij 2,4 mg per week. EU-regelgevende status: toegelaten. Toegelaten merken: Wegovy (chronische gewichtsbeheersing) en Ozempic (type 2 diabetes), beide met EMA EPAR.[1][3][5]

Duale GIP- en GLP-1-receptoragonist — Tirzepatide. Mechanisme: GIP + GLP-1 receptoren. Bekendste fase 3 uitlezing: SURMOUNT-1, ~20,9% gemiddeld gewichtsverlies op 72 weken bij 15 mg per week. EU-regelgevende status: toegelaten. Toegelaten merk: Mounjaro, met EMA EPAR.[2][6]

Drievoudige GIP-, GLP-1- en glucagonreceptoragonist — Retatrutide. Mechanisme: GIP + GLP-1 + glucagon receptoren. Bekendste gepubliceerde uitlezing: fase 2 NEJM-studie, ~24,2% gemiddeld gewichtsverlies op 48 weken bij 12 mg per week. EU-regelgevende status: niet toegelaten. Bevindt zich in de klinische pijplijn van Eli Lilly in fase 2/3; er is geen EMA EPAR uitgegeven.[4][8]

Regelgevende status telt meer dan kopers vaak denken

Semaglutide en tirzepatide zijn niet zomaar 'moleculen met goede data'. Het zijn toegelaten geneesmiddelen met gepubliceerde EMA EPAR's, samenvatting van productkenmerken, geneesmiddelenbewakingsverplichtingen en goedgekeurde indicaties. Die regelgevende infrastructuur is onderdeel van wat 'beschikbaar in Europa' echt betekent.[1][2][3]

Retatrutide bevindt zich in een ander stadium. Het is in actieve ontwikkeling in de klinische pijplijn van Eli Lilly, met gepubliceerde fase 2 data en lopende fase 3 programma's op het moment van schrijven, maar het heeft geen EMA-marktautorisatie. Onderzoekscontext-producten met het label 'retatrutide' moeten ook zo worden beschreven.[4][8]

Elke productpagina of vergelijkingsgids die deze regelgevende verschillen vlak maakt — bijvoorbeeld door alle drie te presenteren alsof ze gelijkwaardige standaardopties zijn — verbergt informatie die ertoe doet voor een geïnformeerde beslissing.[10]

Wat 'beste GLP-1 voor gewichtsverlies' eigenlijk betekent

Als 'beste' betekent: het hoogste gemiddelde gewichtsverlies in een gepubliceerde registratiekwaliteit-studie, dan luidt de huidige volgorde op die geïsoleerde getallen retatrutide (fase 2) > tirzepatide (fase 3) > semaglutide (fase 3). Maar die rangschikking comprimeert drie verschillende zaken — receptorfarmacologie, studieopzet en bewijsfase — tot één rangschikking die zij eigenlijk niet kan dragen.[5][6][4]

Als 'beste' betekent: het geneesmiddel dat een voorschrijver zou kiezen, dan hangt het antwoord af van de indicatie (obesitas vs type 2 diabetes), het verdraagbaarheidsprofiel, comorbiditeit, regelgevende beschikbaarheid, voorschrijfroute en patiëntvoorkeur. Een systematische review kan GLP-1-receptoragonisten en polyagonisten op deze dimensies vergelijken, maar de persoonlijke keuze ligt bij de voorschrijver.[7]

Dit artikel adviseert geen geneesmiddel, dosering of behandelroute. Een GLP-1-beslissing is een klinische beslissing.[9]

Hoe Peptyds deze categorie moet presenteren

Een verantwoorde GLP-1-hub moet kopers een schone kaart bieden: wat elk molecuul is, wat elk EMA EPAR zegt (waar het bestaat), wat de registratiekwaliteit-studies rapporteren, en waar de regelgevende grens loopt tussen toegelaten geneesmiddelen en onderzoekscontext-verbindingen in ontwikkeling.[1][2][4]

De productpresentatie zelf moet mechanisme, bewijsfase en kwaliteitsbewijs duidelijk gescheiden houden — en lezers naar de doelpagina routeren als ze de uitkomst weten die ze willen, en naar de productpagina als ze het molecuul weten.[11]

Lees verder:Bekijk SemaglutideBekijk TirzepatideBekijk RetatrutideVergelijk metabole ondersteuningLees het GLP-1 overzicht

Bronnen

  1. [01]
  2. [02]
  3. [03]
  4. [04]
  5. [05]
  6. [06]
  7. [07]
  8. [08]
  9. [09]
  10. [10]
  11. [11]

Vragen

Welke heeft het hoogste gemiddelde gewichtsverlies in gepubliceerde studies — semaglutide, tirzepatide of retatrutide?

Op de hoofdgetallen rapporteerde retatrutide fase 2 (12 mg) het hoogste gemiddelde gewichtsverlies met ongeveer 24,2% over 48 weken, vóór tirzepatide SURMOUNT-1 (15 mg) op ongeveer 20,9% over 72 weken en semaglutide STEP 1 (2,4 mg) op ongeveer 14,9% over 68 weken. Maar de studies verschillen in duur, opzet en bewijsfase — retatrutide bevindt zich nog in fase 2/3, terwijl semaglutide en tirzepatide fase 3 programma's en EMA-autorisaties hebben.[5][6][4]

Is retatrutide goedgekeurd in de EU zoals semaglutide en tirzepatide?

Nee. De EMA heeft EPAR's afgegeven voor semaglutide (Wegovy, Ozempic) en tirzepatide (Mounjaro). Retatrutide bevindt zich in de klinische pijplijn van Eli Lilly in fase 2/3 en heeft geen EMA-marktautorisatie. Kopers moeten het lezen als onderzoekscontext, niet als goedgekeurd alternatief.[1][2][8]

Wat is het werkelijke receptorverschil tussen de drie?

Semaglutide is een enkele GLP-1-receptoragonist. Tirzepatide is een duale agonist op de GIP- en GLP-1-receptoren. Retatrutide voegt de glucagonreceptor toe boven GIP en GLP-1, waardoor het een drievoudige agonist is.[1][2][4]

Kan deze gids zeggen welke GLP-1 voor mij geschikt is?

Nee. Dit is onderzoekscontext-educatie. Het juiste geneesmiddel voor een persoon hangt af van indicatie, verdraagbaarheid, comorbiditeit, voorschrijfroute en regelgevende beschikbaarheid — vragen die thuishoren bij een bevoegd voorschrijver.[9][10]

Vertaalt een hoger studiegemiddelde zich automatisch in een betere persoonlijke uitkomst?

Nee. Studiegemiddelden beschrijven groepen, geen individuen. Verdraagbaarheid, dosisescalatie, comorbiditeit en therapietrouw bepalen mede wat een individu ervaart, en head-to-head vergelijkingen van deze specifieke moleculen bij gematchte doseringen worden nog bestudeerd.[7]

Educatieve content. Geen medisch advies.