Spring naar hoofdinhoud
Peptyds
Onderzoeksnotities

Sermorelin vs CJC-1295 vs Tesamorelin: de GHRH-analogenfamilie vergeleken

Alle drie de moleculen zijn analogen van groeihormoon-releasing-hormoon (GHRH) die op de hypofysaire GHRH-receptor werken, maar zitten op verschillende punten van het ontwikkelingstraject. Sermorelin is de verkorte GHRH 1-29-sequentie — het minimale biologisch actieve fragment van natief humaan GHRH en de historische basislijn voor de klasse. CJC-1295 (No-DAC-variant) is een synthetisch GHRH 1-29-analoog met vier aminozuursubstituties ontworpen om enzymatische afbraak te weerstaan; de DAC-versie voegt een albumine-bindende linker toe voor meerdaagse plasmaduur. Tesamorelin is een gestabiliseerd GHRH-analoog van 44 aminozuren (volledige GHRH-lengte plus een N-terminale trans-3-hexenoyl-groep) en is het enige lid van de familie met een EMA EPAR — toegelaten onder de merknaam Egrifta voor HIV-geassocieerde lipodystrofie. Sermorelin en CJC-1295 zijn in de EU geen toegelaten geneesmiddelen en worden alleen als onderzoekspeptiden besproken; de toelating van tesamorelin is beperkt tot een specifieke HIV-indicatie en wordt door specialisten voorgeschreven.

11 min lezenBijgewerkt 13 mei 2026Beoordeeld door Onafhankelijk EU-laboratorium (ISO/IEC 17025)
Drie ongelabelde gelyofiliseerde peptideflacons op licht verschillende hoogtes opgesteld op een donkerblauwe labtafel, als beeld voor een onderzoeksvergelijking van drie GHRH-analogen.
Drie ongelabelde gelyofiliseerde peptideflacons op licht verschillende hoogtes opgesteld op een donkerblauwe labtafel, als beeld voor een onderzoeksvergelijking van drie GHRH-analogen.
Spring naar sectie
  1. 01De GHRH-biologie die alle drie verbindt
  2. 02Sermorelin: de GHRH 1-29-basislijn
  3. 03CJC-1295: GHRH 1-29 met vier substituties, met of zonder DAC
  4. 04Tesamorelin: het EMA-toegelaten lid van de familie
  5. 05Naast elkaar: halfwaardetijd, sequentie, regelgevende status
  6. 06EU-regelgevende status: slechts één is een toegelaten geneesmiddel
  • Sermorelin is GHRH 1-29 — de truncatie van 29 aminozuren die het minimaal biologisch actieve fragment van natief humaan GHRH vormt.
  • CJC-1295 (No-DAC) is een gemodificeerd GHRH 1-29 met vier aminozuursubstituties tegen afbraak door dipeptidyl-peptidase-IV; de DAC-versie voegt een albumine-bindende verbinder toe voor meerdaagse plasmaduur.
  • Tesamorelin is een GHRH(1-44)-analoog van 44 aminozuren, gestabiliseerd met een N-terminale trans-3-hexenoyl-groep — volledig GHRH plus een lipofiele modificatie.
  • Alleen tesamorelin (merk: Egrifta) heeft een EMA EPAR, toegelaten specifiek voor HIV-geassocieerde lipodystrofie bij volwassenen — een nauwe, gesuperviseerde indicatie.
  • Sermorelin en CJC-1295 zijn in de EU geen toegelaten geneesmiddelen en kennen geen consumenten-medicijnpad.
  • Doseringen in de gepubliceerde literatuur lopen sterk uiteen tussen de drie — en geen van die onderzoekscontext-getallen is een doseringsaanbeveling voor persoonlijk gebruik.

De GHRH-biologie die alle drie verbindt

Natief humaan groeihormoon-releasing-hormoon (GHRH) is een peptide van 44 aminozuren dat door de hypothalamus wordt uitgescheiden. Het reist via het hypothalamus-hypofyse-portale circulatie, bindt de GHRH-receptor op somatotropen in de hypofysevoorkwab en triggert de afgifte van groeihormoon (GH) in de systemische circulatie. Die receptor — een G-eiwit-gekoppelde receptor met een specifiek affiniteitsprofiel voor de N-terminale regio van GHRH — is het gedeelde doelwit van elk molecuul in deze vergelijking.[1][10]

Biochemisch onderzoek toont dat de eerste 29 aminozuren van GHRH (het 'GHRH 1-29'-fragment) de volledige biologische activiteit van het ouderpeptide op de GHRH-receptor dragen. Die observatie is de historische reden dat deze hele klasse analogen bestaat: als je de eerste 29 residuen kunt behouden en stabiliseren tegen proteolytische afbraak, heb je een GHRH-achtig molecuul dat makkelijker te maken is, makkelijker te karakteriseren en langer werkt dan de natieve 44-mer.[1][2]

Drie verschillende ontwerpfilosofieën liggen bovenop die biologie. Sermorelin behoudt de pure GHRH 1-29-sequentie. CJC-1295 neemt GHRH 1-29 en modificeert het voor proteaseresistentie en (in de DAC-variant) plasmapersistentie. Tesamorelin behoudt de volledige 1-44-lengte van natief GHRH en voegt een lipofiele N-terminale modificatie toe om afbraak te vertragen. Dezelfde receptor, drie verschillende technische antwoorden.[1][2][4][5]

Sermorelin: de GHRH 1-29-basislijn

Sermorelin is het synthetische acetaatzout van GHRH 1-29. Het is de historische onderzoeksbasislijn voor de GHRH-analogenklasse: het eenvoudigste functionele fragment van GHRH dat receptorbinding en GH-afgifteactiviteit behoudt, gekarakteriseerd in onderzoek naar volwassen GH-insufficiëntie in de late jaren negentig en vroege jaren tweeduizend.[2][1]

Omdat sermorelin geen protease-stabiliserende modificaties heeft, is de plasmahalfwaardetijd kort — minuten in plaats van uren — en de gepubliceerde literatuur beschrijft het als subcutaan toegediend, vaak met een frequentie die dat korte farmacokinetische profiel weerspiegelt.[2]

Sermorelin had ooit een Amerikaanse FDA-toelating (onder de merknaam Geref) voor pediatrische GH-deficiëntie, maar het product is uit de Amerikaanse markt teruggetrokken en er is geen EMA EPAR voor sermorelin als geneesmiddel in Europa. In de EU-consumentencontext zit sermorelin als onderzoekspeptide, niet als geneesmiddel.[2][8]

CJC-1295: GHRH 1-29 met vier substituties, met of zonder DAC

CJC-1295 begint bij dezelfde GHRH 1-29-skelet als sermorelin en voegt vier aminozuursubstituties toe (posities 2, 8, 15 en 27 in de oorspronkelijke ontwerpliteratuur) die de resistentie tegen dipeptidyl-peptidase-IV (DPP-IV) en andere plasma-proteases verhogen. Het resultaat is een GHRH-analoog met langere in-vivo-stabiliteit dan ongemodificeerd GHRH 1-29.[4][3]

Er zijn twee verschillende CJC-1295-varianten in de gepubliceerde literatuur: de 'No-DAC'-vorm (soms gemodificeerd GRF 1-29 genoemd), die alleen de substituties heeft, en de 'DAC'-vorm, die een maleïmidopropionzuur-linker toevoegt die covalent endogeen albumine in plasma bindt. Albuminebinding maakt van het peptide effectief een depot, en vroeg farmacokinetisch werk in normale volwassenen rapporteert een plasmahalfwaardetijd van ongeveer 5-8 dagen voor de DAC-variant.[3][4]

Geen van beide varianten van CJC-1295 heeft een EMA EPAR. De gepubliceerde klinische-farmacologie-dataset is klein in vergelijking met toegelaten geneesmiddelen — farmacokinetisch en proof-of-mechanism-werk in gezonde volwassenen — en er is geen grote langdurige gerandomiseerde studie die CJC-1295 valideert als therapie voor enig consument-relevant eindpunt.[3][8]

Tesamorelin: het EMA-toegelaten lid van de familie

Tesamorelin is een gestabiliseerd analoog van volledig GHRH (1-44). De N-terminale trans-3-hexenoyl-modificatie beschermt het molecuul tegen snelle afbraak in plasma en was de ontwerpkeuze die tesamorelin in staat stelde een registratie-klinisch ontwikkelingsprogramma te bereiken.[5][7]

Tesamorelin (merk: Egrifta, geproduceerd door Theratechnologies) is door het Europees Geneesmiddelenbureau toegelaten voor de behandeling van HIV-geassocieerde lipodystrofie bij volwassen HIV-geïnfecteerde patiënten met overmatig abdominaal vet (viscerale adipositas). Het pivotale klinisch-onderzoeksprogramma toonde reductie van visceraal vetweefsel versus placebo, gemeten via CT-beeldvorming, in deze specifieke HIV-populatie.[7][5][6]

Het cruciale regelgevende punt: de EMA-toelating van tesamorelin is nauw. Het is voor gediagnosticeerde HIV-geassocieerde lipodystrofie, bij volwassenen, voorgeschreven door een specialist met ervaring in HIV-management. Het is niet goedgekeurd als algemene anti-veroudering-therapie, als lichaamssamenstellingsproduct voor de wellness-markt of als vrij verkrijgbaar GH-as-stimulans. De indicatieformulering in het EPAR is het regelgevende plafond, en consumentenmarketing die dat negeert betreedt mispromotieterritorium.[7]

Naast elkaar: halfwaardetijd, sequentie, regelgevende status

De tabel hieronder vat samen wat de gepubliceerde preklinische, klinisch-farmacologische en regelgevende literatuur voor elk molecuul beschrijft. Het is een onderzoekscontext-kaart, geen doseringsprotocol of behandelingsaanbeveling.[2][3][7][5]

| Kenmerk | Sermorelin | CJC-1295 (No-DAC) | CJC-1295 (DAC) | Tesamorelin | | --- | --- | --- | --- | --- | | Sequentie | GHRH 1-29 (29 aminozuren) | Gemodificeerd GHRH 1-29 met 4 substituties | Gemodificeerd GHRH 1-29 + DAC-linker (albuminebindend) | Gestabiliseerd GHRH 1-44 met N-terminale trans-3-hexenoyl-groep | | Receptordoelwit | GHRH-receptor (hypofysevoorkwab) | GHRH-receptor | GHRH-receptor | GHRH-receptor | | Gerapporteerde plasmahalfwaardetijd | Kort — orde van minuten in gepubliceerde farmacologie | Orde van ~30 min tot enkele uren na substituties | Ongeveer 5-8 dagen bij normale volwassenen (albuminedepot) | Ongeveer ~25-40 min (parenteraal, dagelijkse injectie in trial-design) | | EMA / EU regelgevende status | Geen EMA EPAR; geen toegelaten geneesmiddel | Geen EMA EPAR; geen toegelaten geneesmiddel | Geen EMA EPAR; geen toegelaten geneesmiddel | EMA-toegelaten onder merk Egrifta voor HIV-geassocieerde lipodystrofie bij volwassenen | | Typische onderzoekskadering | Volwassen GH-insufficiëntie-onderzoek; kortwerkende GHRH-agonist | Farmacokinetische en proof-of-mechanism-studies in gezonde volwassenen | Langwerkende GHRH-stimulatie-studies | Fase III pivotale studies in HIV-geassocieerde lipodystrofie (visceraal vet via CT) | | Doseringsranges in de literatuur | Subcutaan, vaak gerapporteerd in microgram-per-kilogram onderzoeksschema's bij volwassen GHD-werk | Subcutaan, doorgaans lage-microgram onderzoeksdosering in vroege humane farmacokinetische studies | Eenmalige injectie met meerdaagse blootstelling in vroege farmacokinetische studies | Subcutaan 2 mg eenmaal daags was het registratieregime in HIV-lipodystrofie-studies | | Goedgekeurde indicatie | Geen (in EU) | Geen | Geen | HIV-geassocieerde lipodystrofie bij volwassen HIV-geïnfecteerde patiënten (EMA) | | Wie zou het voorschrijven | Wordt in de EU niet als geneesmiddel voorgeschreven | Wordt in de EU niet als geneesmiddel voorgeschreven | Wordt in de EU niet als geneesmiddel voorgeschreven | HIV-specialist arts |[2][3][4][5][7][8]

Lees de doseringskolom als onderzoeksgeschiedenis, niet als persoonlijk schema. De gepubliceerde getallen komen uit gecontroleerde klinisch-farmacologische of registratie-onderzoekssettings, niet uit open-markt consumentengebruik.[12][9]

EU-regelgevende status: slechts één is een toegelaten geneesmiddel

De regelgevende kaart van deze familie is kort en helder. Tesamorelin (Egrifta) heeft een EMA EPAR voor HIV-geassocieerde lipodystrofie. Sermorelin heeft geen EMA EPAR. CJC-1295 (in beide varianten) heeft geen EMA EPAR. De enige EMA-toegelaten GH-vervangingstherapie in Europa is recombinant humaan groeihormoon (somatropine), voorgeschreven voor gediagnosticeerde GH-deficiëntie door een endocrinoloog na diagnostische workup.[7][8][9]

Die asymmetrie is het allerbelangrijkste feit dat een koper moet vasthouden bij het lezen van welke sermorelin-vs-CJC-1295-vs-tesamorelin-content dan ook. De moleculen zijn geen drie smaken van hetzelfde product. Het zijn drie regelgevende categorieën: een onderzoekspeptide (sermorelin), een onderzoekspeptide met twee ontwerpvarianten (CJC-1295 No-DAC en DAC) en een EMA-toegelaten geneesmiddel met een nauwe indicatie (tesamorelin).[7][8]

Anti-doping-context is ook relevant voor sporters: GHRH-analogen vallen onder de WADA-verbodslijst in de categorie hormonen en groeifactoren (S2), en gebruik buiten een toegestane therapeutische-gebruiks-uitzondering is verboden in competitiesport.[11]

Lees verder:Bekijk SermorelinBekijk CJC-1295 No-DACBekijk TesamorelinGezond-verouderen-doel verkennen

Bronnen

  1. [01]
  2. [02]
  3. [03]
  4. [04]
  5. [05]
  6. [06]
  7. [07]
  8. [08]
  9. [09]
  10. [10]
  11. [11]
  12. [12]

Vragen

Wat is het verschil tussen sermorelin en CJC-1295?

Sermorelin is het ongewijzigde GHRH 1-29-fragment — de biologisch actieve truncatie van 29 aminozuren van natief GHRH. CJC-1295 is hetzelfde 1-29-skelet met vier aminozuursubstituties tegen DPP-IV-afbraak; de DAC-variant voegt een albuminebindende linker toe voor meerdaagse plasmaduur. CJC-1295 is ontworpen om langer te werken dan sermorelin.[2][4][3]

Is tesamorelin hetzelfde als CJC-1295?

Nee. Tesamorelin is een analoog van 44 aminozuren van volledig GHRH met een N-terminale trans-3-hexenoyl-modificatie. CJC-1295 is een GHRH 1-29-analoog van 29 aminozuren met substituties. Het zijn verschillende moleculen van verschillende lengtes met verschillende stabiliserende strategieën, en alleen tesamorelin (Egrifta) heeft een EMA EPAR.[5][4][7]

Welke GHRH-analoog is EMA-goedgekeurd?

Alleen tesamorelin (merknaam Egrifta) heeft een EMA EPAR, en het is specifiek toegelaten voor de behandeling van HIV-geassocieerde lipodystrofie bij volwassen HIV-geïnfecteerde patiënten met overmatig abdominaal vet. Sermorelin en CJC-1295 zijn door de EMA niet als geneesmiddelen toegelaten.[7][8]

Welke doseringen beschrijft de gepubliceerde literatuur?

De literatuur rapporteert een reeks subcutane doseringsschema's in onderzoeks- en klinisch-farmacologische context. Het registratieregime van tesamorelin voor HIV-lipodystrofie was 2 mg subcutaan eenmaal daags. Sermorelin en CJC-1295 worden in microgram-per-kilogram onderzoeksprotocollen beschreven in hun farmacologiestudies. Geen van die onderzoekscontext-getallen is een doseringsaanbeveling voor persoonlijk gebruik; het zijn studiedesigns.[5][2][3]

Zijn GHRH-analogen verboden in competitiesport?

Ja. GHRH-analogen vallen onder de WADA-verbodslijst categorie S2 (peptidehormonen, groeifactoren, verwante stoffen en mimetics) en zijn te allen tijde verboden in competitiesport, zonder onderscheid tussen in-competitie en buiten-competitie.[11]

Educatieve content. Geen medisch advies.

Volgende stap

Kies de route die past bij hoe je leest.

Shop per doelAlle peptiden bekijkenLees het kwaliteitsprotocolBekijk Tesamorelin