Przejdź do treści
Peptyds
Research notes

Sermorelin vs CJC-1295 vs Tesamorelin: rodzina analogów GHRH w porównaniu

Wszystkie trzy cząsteczki są analogami hormonu uwalniającego hormon wzrostu (GHRH), które działają na przysadkowy receptor GHRH, ale znajdują się w różnych punktach ścieżki rozwojowej. Sermorelin to skrócona sekwencja GHRH 1-29 — minimalny biologicznie czynny fragment natywnej ludzkiej GHRH i historyczny punkt odniesienia dla tej klasy. CJC-1295 (wariant No-DAC) to syntetyczny analog GHRH 1-29 z czterema podstawieniami aminokwasowymi zaprojektowanymi tak, by opierał się degradacji enzymatycznej; wersja z DAC dodaje łącznik wiążący albuminę, dający wielodniową obecność w osoczu. Tesamorelin to ustabilizowany analog GHRH o 44 aminokwasach (pełna długość GHRH plus N-końcowa grupa trans-3-heksenoilowa) i jako jedyny w tej rodzinie ma EPAR EMA — dopuszczony pod marką Egrifta w lipodystrofii związanej z HIV. Sermorelin i CJC-1295 nie są w UE lekami dopuszczonymi przez EMA i omawia się je wyłącznie jako peptydy badawcze; dopuszczenie preparatu Tesamorelin ogranicza się do konkretnego wskazania w HIV i przepisują go specjaliści.

11 min czytaniaZaktualizowano 13 maj 2026Zweryfikowane przez Niezależne laboratorium z UE (ISO/IEC 17025)
Trzy nieoznaczone fiolki liofilizowanego peptydu ustawione w rzędzie na nieco różnych wysokościach na granatowym blacie laboratoryjnym, sugerujące badawcze porównanie trzech analogów GHRH.
Trzy nieoznaczone fiolki liofilizowanego peptydu ustawione w rzędzie na nieco różnych wysokościach na granatowym blacie laboratoryjnym, sugerujące badawcze porównanie trzech analogów GHRH.
Przejdź do sekcji
  1. 01Biologia GHRH, która łączy całą trójkę
  2. 02Sermorelin: punkt odniesienia GHRH 1-29
  3. 03CJC-1295: GHRH 1-29 z czterema podstawieniami, z DAC lub bez
  4. 04Tesamorelin: członek rodziny dopuszczony przez EMA
  5. 05Zestawienie: okres półtrwania, sekwencja, status regulacyjny
  6. 06Status regulacyjny w UE: tylko jeden jest lekiem dopuszczonym
  • Sermorelin to GHRH 1-29 — skrócenie do 29 aminokwasów, będące minimalnym biologicznie czynnym fragmentem natywnej ludzkiej GHRH.
  • CJC-1295 (No-DAC) to zmodyfikowana GHRH 1-29 z czterema podstawieniami aminokwasowymi dla oporności na degradację przez dipeptydylopeptydazę IV; wersja DAC dodaje kotwicę wiążącą albuminę, dającą wielodniową obecność w osoczu.
  • Tesamorelin to analog GHRH(1-44) o 44 aminokwasach, ustabilizowany N-końcową grupą trans-3-heksenoilową — pełna GHRH plus modyfikacja lipofilowa.
  • Tylko Tesamorelin (marka: Egrifta) ma EPAR EMA i jest dopuszczony konkretnie w lipodystrofii związanej z HIV u dorosłych — wskazanie wąskie i nadzorowane.
  • Sermorelin i CJC-1295 nie są w UE lekami dopuszczonymi i nie mają ścieżki leku konsumenckiego.
  • Zakresy dawek w opublikowanej literaturze badawczej różnią się między tą trójką bardzo mocno — i żadna z tych liczb z kontekstu badawczego nie jest zaleceniem dawkowania do użytku osobistego.

Porównywane tutaj związki

  • TesamorelinAnalog GHRH badany pod kątem redukcji tłuszczu trzewnego i wsparcia składu ciała — stosowany w kontekstach metabolicznych i hormonalnych pod nadzorem lekarza.5 mg · 10 mg€6.90 / mg
  • CJC-1295 No DAC + IpamorelinMieszanka sekretagogów działająca dwiema drogami, badana pod kątem synergicznego, pulsacyjnego uwalniania hormonu wzrostu — analizowana w badaniach nad nocną regeneracją, architekturą snu i składem ciała.10 mg + 10 mg€7.50 / mg
  • CJC-1295 No DACKrótko działający analog GHRH, badany pod kątem pulsacyjnego uwalniania hormonu wzrostu — analizowany w kontekście jakości snu, nocnej regeneracji i stabilnej codziennej witalności.10 mg€4.00 / mg
  • SermorelinAnalog GHRH badany pod kątem stymulacji endogennego hormonu wzrostu — analizowany w kontekście składu ciała, snu i zdrowego starzenia się.5 mg · 10 mg · 15 mg · 20 mg€6.75 / mgBrak w magazynie

Biologia GHRH, która łączy całą trójkę

Natywna ludzka hormon uwalniający hormon wzrostu (GHRH) to peptyd o 44 aminokwasach wydzielany przez podwzgórze. Wędruje przez krążenie wrotne podwzgórzowo-przysadkowe, wiąże receptor GHRH na somatotropach przedniego płata przysadki i wyzwala uwolnienie hormonu wzrostu (GH) do krążenia ogólnego. Ten receptor — receptor sprzężony z białkiem G o określonym profilu powinowactwa wobec regionu N-końcowego GHRH — jest wspólnym celem każdej cząsteczki w tym porównaniu.[1][10]

Biochemia pokazuje, że pierwsze 29 aminokwasów GHRH (fragment „GHRH 1-29”) niesie pełną aktywność biologiczną peptydu macierzystego wobec receptora GHRH. Ta obserwacja jest historycznym powodem istnienia całej tej klasy analogów: jeśli można zachować pierwsze 29 reszt i ustabilizować je wobec degradacji proteolitycznej, otrzymuje się cząsteczkę GHRH-podobną, łatwiejszą do wytworzenia, łatwiejszą do scharakteryzowania i trwalszą niż natywny 44-mer.[1][2]

Na tej biologii opierają się trzy różne filozofie projektowe. Sermorelin zachowuje samą sekwencję GHRH 1-29. CJC-1295 bierze GHRH 1-29 i modyfikuje ją pod kątem oporności na proteazy oraz — w wariancie DAC — utrzymywania się w osoczu. Tesamorelin zachowuje pełną długość 1-44 natywnej GHRH i dodaje lipofilową modyfikację N-końcową, żeby spowolnić degradację. Ten sam receptor, trzy różne odpowiedzi inżynieryjne.[1][2][4][5]

Czytaj dalej:Fiolki preparatu Tesamorelin i raport serii

Sermorelin: punkt odniesienia GHRH 1-29

Sermorelin to syntetyczna sól octanowa GHRH 1-29. To historyczny badawczy punkt odniesienia dla klasy analogów GHRH: najprostszy czynny fragment GHRH, który zachowuje wiązanie receptorowe i aktywność uwalniania GH, scharakteryzowany w literaturze badawczej nad niedoborem hormonu wzrostu o początku w wieku dorosłym pod koniec lat 90. i na początku lat dwutysięcznych.[2][1]

Ponieważ Sermorelin nie ma modyfikacji stabilizujących wobec proteaz, jego okres półtrwania w osoczu jest krótki — raczej minuty niż godziny — a opublikowana literatura badawcza opisuje podawanie podskórne, często z częstotliwością odzwierciedlającą ten krótki profil farmakokinetyczny.[2]

Sermorelin miał wcześniej amerykańskie zatwierdzenie FDA (pod marką Geref) w niedoborze GH u dzieci, ale produkt wycofano z rynku amerykańskiego i nie ma EPAR EMA dla preparatu Sermorelin jako leku dopuszczonego w Europie. W kontekście konsumenckim w UE Sermorelin funkcjonuje jako peptyd badawczy, a nie lek.[2][8]

CJC-1295: GHRH 1-29 z czterema podstawieniami, z DAC lub bez

CJC-1295 wychodzi od tego samego szkieletu GHRH 1-29 co Sermorelin i dodaje cztery podstawienia aminokwasowe (pozycje 2, 8, 15 i 27 w pierwotnej literaturze projektowej), które zwiększają oporność na dipeptydylopeptydazę IV (DPP-IV) i inne proteazy osocza. Wynikiem jest analog GHRH o dłuższej stabilności in vivo niż niemodyfikowana GHRH 1-29.[4][3]

W opublikowanej literaturze występują dwa odrębne warianty CJC-1295: postać „No-DAC” (zwana czasem zmodyfikowanym GRF 1-29), czyli wersja wyłącznie z podstawieniami, oraz postać „DAC”, która dodaje łącznik z kwasu maleimidopropionowego, wiążący kowalencyjnie endogenną albuminę w osoczu. Wiązanie albuminy zamienia peptyd w depozyt, a wczesne prace farmakokinetyczne u zdrowych dorosłych opisały dla wariantu DAC okres półtrwania w osoczu wynoszący około 5-8 dni.[3][4]

Żaden z wariantów CJC-1295 nie ma EPAR EMA. Opublikowany zbiór danych farmakologiczno-klinicznych jest mały w porównaniu z lekami dopuszczonymi — prace farmakokinetyczne i potwierdzające mechanizm u zdrowych dorosłych — i nie istnieje duże, długotrwałe badanie randomizowane potwierdzające CJC-1295 jako terapię dla jakiegokolwiek punktu końcowego istotnego dla konsumenta.[3][8]

Tesamorelin: członek rodziny dopuszczony przez EMA

Tesamorelin to ustabilizowany analog pełnej GHRH (1-44). N-końcowa modyfikacja trans-3-heksenoilowa chroni cząsteczkę przed szybką degradacją w osoczu i była strategią projektową, która pozwoliła preparatowi Tesamorelin dojść do rejestracyjnego programu rozwoju klinicznego.[5][7]

Tesamorelin (brand: Egrifta, manufactured by Theratechnologies) was authorised by the European Medicines Agency for the treatment of HIV-associated lipodystrophy in adult HIV-infected patients with excess abdominal fat (visceral adiposity). The pivotal clinical-trial programme demonstrated reduction in visceral adipose tissue versus placebo, measured by CT imaging, in this specific HIV population.[7][5][6]

Kluczowy punkt regulacyjny: dopuszczenie preparatu Tesamorelin przez EMA jest wąskie. Dotyczy zdiagnozowanej lipodystrofii związanej z HIV u dorosłych, przepisywanej przez specjalistę znającego prowadzenie zakażenia HIV. Nie jest dopuszczony jako ogólna terapia przeciwstarzeniowa, produkt do kształtowania sylwetki na rynku wellness ani dostępny bez recepty stymulator osi GH. Brzmienie wskazania w EPAR to sufit regulacyjny, a marketing konsumencki, który to ignoruje, wchodzi na teren promocji niedozwolonej.[7]

Zestawienie: okres półtrwania, sekwencja, status regulacyjny

Poniższa tabela podsumowuje to, co opublikowana literatura przedkliniczna, farmakologiczno-kliniczna i regulacyjna opisuje dla każdej cząsteczki. To mapa w kontekście badawczym, a nie protokół dawkowania ani rekomendacja terapeutyczna.[2][3][7][5]

| Cecha | Sermorelin | CJC-1295 (No-DAC) | CJC-1295 (DAC) | Tesamorelin | | --- | --- | --- | --- | --- | | Sekwencja | GHRH 1-29 (29 aminokwasów) | Zmodyfikowana GHRH 1-29 z 4 podstawieniami | Zmodyfikowana GHRH 1-29 + łącznik DAC (wiązanie albuminy) | Ustabilizowana GHRH 1-44 z N-końcową grupą trans-3-heksenoilową | | Receptor docelowy | Receptor GHRH (przedni płat przysadki) | Receptor GHRH | Receptor GHRH | Receptor GHRH | | Opisany okres półtrwania w osoczu | Krótki — rząd minut w opublikowanej farmakologii | Rząd ~30 min do kilku godzin po podstawieniach | Około 5-8 dni u zdrowych dorosłych (depozyt albuminowy) | Około ~25-40 min (pozajelitowo, wstrzyknięcie dobowe w projekcie badania) | | Status regulacyjny EMA / UE | Brak EPAR EMA; nie jest lekiem dopuszczonym | Brak EPAR EMA; nie jest lekiem dopuszczonym | Brak EPAR EMA; nie jest lekiem dopuszczonym | Dopuszczony przez EMA pod marką Egrifta w lipodystrofii związanej z HIV u dorosłych | | Typowe ujęcie w opublikowanych badaniach | Badania nad niedoborem GH o początku w wieku dorosłym; krótko działający agonista GHRH | Badania farmakokinetyczne i potwierdzające mechanizm u zdrowych dorosłych | Badania nad przedłużoną stymulacją GHRH | Pivotalne badania fazy III w lipodystrofii związanej z HIV (tłuszcz trzewny w TK) | | Zakresy dawek w opublikowanej literaturze | Podskórnie, zwykle opisywane w mikrogramach na kilogram w schematach badawczych przy niedoborze GH o początku w wieku dorosłym | Podskórnie, na ogół dawki badawcze rzędu pojedynczych mikrogramów we wczesnych badaniach farmakokinetycznych u ludzi | Wielodniowa ekspozycja po jednym wstrzyknięciu we wczesnych badaniach farmakokinetycznych | Rejestracyjnym schematem w badaniach nad lipodystrofią związaną z HIV było 2 mg podskórnie raz na dobę | | Zatwierdzone wskazanie | Brak (w UE) | Brak | Brak | Lipodystrofia związana z HIV u dorosłych pacjentów zakażonych HIV (EMA) | | Kto by to przepisał | Nie jest przepisywany jako lek w UE | Nie jest przepisywany jako lek w UE | Nie jest przepisywany jako lek w UE | Lekarz specjalista w dziedzinie HIV |[2][3][4][5][7][8]

Czytaj kolumnę z zakresami dawek jako historię z kontekstu badawczego, a nie schemat do użytku osobistego. Opublikowane liczby pochodzą z kontrolowanych warunków farmakologii klinicznej lub badań rejestracyjnych, a nie z konsumenckiego stosowania na otwartym rynku.[12][9]

Status regulacyjny w UE: tylko jeden jest lekiem dopuszczonym

Mapa regulacyjna tej rodziny jest krótka i jasna. Tesamorelin (Egrifta) ma EPAR EMA w lipodystrofii związanej z HIV. Sermorelin nie ma EPAR EMA. CJC-1295 (w żadnym z wariantów) nie ma EPAR EMA. Jedyną dopuszczoną przez EMA terapią zastępczą GH w Europie jest rekombinowany ludzki hormon wzrostu (somatropina), przepisywany w zdiagnozowanym niedoborze GH przez endokrynologa po diagnostyce.[7][8][9]

Ta asymetria jest najważniejszym pojedynczym faktem, który kupujący powinien zapamiętać, czytając jakąkolwiek treść zestawiającą Sermorelin, CJC-1295 i Tesamorelin. Te cząsteczki to nie trzy odmiany tego samego produktu. To trzy kategorie regulacyjne: peptyd badawczy (Sermorelin), peptyd badawczy w dwóch wariantach projektowych (CJC-1295 No-DAC i DAC) oraz dopuszczony przez EMA lek o wąskim wskazaniu (Tesamorelin).[7][8]

Kontekst antydopingowy jest też istotny dla sportowców: analogi GHRH należą do kategorii hormonów i czynników wzrostu Listy Substancji i Metod Zabronionych WADA (S2), a stosowanie poza dozwolonym wyłączeniem dla celów terapeutycznych jest zabronione w sporcie wyczynowym.[11]

Czytaj dalej:Zobacz SermorelinZobacz CJC-1295 No-DACZobacz TesamorelinPoznaj cel: zdrowe starzenie się

Źródła

  1. [01]
  2. [02]
  3. [03]
  4. [04]
  5. [05]
  6. [06]
  7. [07]
  8. [08]
  9. [09]
    European Medicines Agency
    Clinical trials in human medicines
  10. [10]
  11. [11]
  12. [12]

Pytania

Jaka jest różnica między preparatami Sermorelin i CJC-1295?

Sermorelin to niemodyfikowany fragment GHRH 1-29 — biologicznie czynne skrócenie natywnej GHRH do 29 aminokwasów. CJC-1295 to ten sam szkielet 1-29 z czterema podstawieniami aminokwasowymi zaprojektowanymi tak, by opierał się degradacji przez DPP-IV; wariant DAC dodaje łącznik wiążący albuminę, dający wielodniową obecność w osoczu. CJC-1295 zaprojektowano tak, by działał dłużej niż Sermorelin.[2][4][3]

Czy Tesamorelin to to samo co CJC-1295?

Nie. Tesamorelin to analog pełnej GHRH o 44 aminokwasach z N-końcową modyfikacją trans-3-heksenoilową. CJC-1295 to analog GHRH 1-29 o 29 aminokwasach z podstawieniami. To różne cząsteczki o różnej długości i z różnymi strategiami stabilizacji, a EPAR EMA ma tylko Tesamorelin (Egrifta).[5][4][7]

Który analog GHRH jest zatwierdzony przez EMA?

Tylko Tesamorelin (marka Egrifta) ma EPAR EMA i jest dopuszczony konkretnie w leczeniu lipodystrofii związanej z HIV u dorosłych pacjentów zakażonych HIV z nadmiarem tłuszczu brzusznego. Sermorelin i CJC-1295 nie są dopuszczone przez EMA jako leki.[7][8]

Jakie zakresy dawek opisuje opublikowana literatura badawcza?

Literatura opisuje różne schematy podawania podskórnego w kontekstach badawczych i farmakologiczno-klinicznych. Rejestracyjny schemat preparatu Tesamorelin w lipodystrofii związanej z HIV wynosił 2 mg podskórnie raz na dobę. Dawkowanie preparatów Sermorelin i CJC-1295 opisuje się w mikrogramach na kilogram w ramach protokołów badawczych w odpowiednich badaniach farmakologicznych. Żadna z tych liczb z kontekstu badawczego nie jest zaleceniem dawkowania do użytku osobistego; to projekty badań.[5][2][3]

Czy analogi GHRH są zabronione w sporcie wyczynowym?

Tak. Analogi GHRH należą do kategorii S2 Listy Substancji i Metod Zabronionych WADA (hormony peptydowe, czynniki wzrostu, substancje pokrewne i mimetyki) i są zabronione w sporcie wyczynowym przez cały czas, bez rozróżnienia na okres w zawodach i poza nimi.[11]

Treść edukacyjna. To nie jest porada lekarska.

Powiązane produkty
Czytaj dalej

Przewodniki po cząsteczkach i porównania

Wszystkie artykuły z kategorii Przewodniki po cząsteczkach i porównania →
Research notes
CJC-1295 a Ipamorelin: czym różni się analog GHRH od selektywnego GHRP

CJC-1295 i Ipamorelin omawia się razem, bo trafiają w dwie różne części osi hormonu wzrostu. Ciekawa w tym porównaniu jest mechanika, a nie to, który jest „silniejszy”.

10 min czytania
Research notes
Ipamorelin vs MK-677: wstrzykiwany pentapeptyd czy doustna mała cząsteczka

Obie cząsteczki trafiają w ten sam receptor greliny. Jedna to iniekcyjny pentapeptyd, druga to doustna mała cząsteczka. Mechanizm się pokrywa; prawie wszystko inne nie.

9 min czytania
Research notes
Tesamorelin: pełny przewodnik po analogu GHRH na tłuszcz trzewny

Tesamorelin to rzadki analog GHRH mający za sobą zbiór danych z badań randomizowanych i kontrolowanych — ale tylko w jednej konkretnej populacji klinicznej. Uczciwa wersja oddziela te dane od marketingu konsumenckiego.

13 min czytania
Następny krok

Wybierz ścieżkę, która pasuje do tego, jak czytasz.

Shop by goalShop all peptidesRead quality protocolView Tesamorelin