Peptiden van de grijze markt: zo onderscheid je een echte leverancier van een riskante

Het duidelijkste recente voorbeeld is een testaankoopstudie uit 2024 naar semaglutide die online zonder recept werd verkocht. Van zes bestellingen kwamen de drie voorgevulde pennen nooit aan. De drie gevriesdroogde flacons die wel aankwamen, bevatten allemaal semaglutide, maar met een gemeten zuiverheid van 7,7–14,4% tegenover de 99% op het etiket, en met 29–39% meer semaglutide dan vermeld. Geen enkele bevatte levende micro-organismen, maar in alle drie werd endotoxine aangetroffen.^[2][3]

Een Belgisch volksgezondheidslaboratorium onderzocht de tien vervalste peptideproducten die het vaakst op de Belgische markt opduiken, gekocht via drie websites. Het vond grote verschillen in de hoeveelheid peptide per eenheid, zuiverheden van slechts 5–75% bij de cysteïnehoudende peptiden en giftige elementaire onzuiverheden: één monster bevatte lood, en meerdere bevatten arseen tot tien keer de ICH-limiet voor parenterale producten.^[4]

Identiteit kan ook subtieler fout zitten. Anti-dopinganalisten die 'groeibevorderende' zwartemarktproducten onderzochten, vonden varianten van GHRP-6, GHRP-2 en ipamorelin die elk met één extra glycineresidu waren verlengd, en een groeihormoon met een extra alanine — structuren die met hogeresolutie-massaspectrometrie werden opgehelderd. Van 337 zwartemarktproducten die tussen 2010 en 2013 in Keulen werden geanalyseerd, bevatte 12,8% peptidehormonen of groeifactoren, waaronder thymosine β4 en een fusie-eiwit met onbekende biologische activiteit.^[6][7]

1. Een certificaat dat bij de flacon past. Het lotnummer op het certificaat hoort overeen te komen met het lot op het etiket, met een testdatum en het genoemde laboratorium. Omdat de hoeveelheid peptide in het Belgische onderzoek sterk per eenheid verschilde, zegt een certificaat van de ene batch niets over een andere.^[4]

2. Identiteit via massaspectrometrie. Een zuiverheidspercentage laat niet zien dat de hoofdpiek het juiste molecuul is; massaspectrometrie vergelijkt de gemeten massa met de verwachte. Officiële controlelaboratoria combineren beide — massaspectrometrie voor identiteit, UV-detectie voor de hoeveelheid — en de met glycine verlengde varianten hierboven laten zien waarom je identiteit niet uit een naam mag afleiden.^[5][6]

3. Een chromatogram, geen los percentage. De semaglutideflacons stonden als 99% zuiver geëtiketteerd en werden gemeten op 7,7–14,4%. Synthetische peptiden hebben kenmerkende verwante onzuiverheden — deletie- en insertiesequenties, diastereomeren, oxidatieproducten, dimeren en resten van tegenionen zoals trifluoracetaat — en een chromatogram toont de pieken achter een zuiverheidscijfer in plaats van te vragen een getal te vertrouwen. Voor onderzoek telt dat: verwante onzuiverheden kunnen vroege functionele studies vertekenen en tot onjuiste conclusies leiden.^[2][9]

4. Inhoud, niet alleen zuiverheid. Zuiverheid is het aandeel van de hoofdpiek; inhoud is hoeveel peptide de flacon werkelijk bevat. Die twee kunnen uiteenlopen: dezelfde semaglutideflacons waren zowel onzuiver als overvuld, en de Belgische producten verschilden sterk in hoeveelheid per eenheid.^[2][4]

5. Verontreinigingen die een zuiverheidscijfer niet dekt. De endotoxine in de semaglutideflacons en het arseen en lood in de Belgische producten werden elk met aparte tests gevonden, los van de chromatografie achter een zuiverheidscijfer. Een certificaat dat zwijgt over endotoxine of elementaire onzuiverheden, zegt daar dus ook niets over.^[2][4]

6. Een genoemd laboratorium en een gevalideerde methode. Van analysemethoden wordt verwacht dat ze voor hun doel zijn gevalideerd — ICH Q2(R2) geeft daarvoor het algemene kader — en officiële controlelaboratoria, zoals het Belgische laboratorium achter meerdere hier geciteerde studies, valideren hun peptidemethoden volgens de eisen van ISO/IEC 17025. Nadat Selank en Semax in in beslag genomen preparaten waren opgedoken, bouwde dat laboratorium een LC-MS/MS-screening voor tien online verkochte peptiden, volgens de aanbeveling van het Europese OMCL-netwerk voor het identificeren van onbekende peptiden met massaspectrometrie.^[10][8][5]

7. Hantering die is gedocumenteerd, niet gesuggereerd. Een certificaat beschrijft het monster op de dag van de test; opslag en transport daarna zijn een aparte vraag. De EU-richtsnoeren voor goede distributiepraktijken, geschreven voor geneesmiddelen, zijn een bruikbare maatstaf: ze verwachten gekwalificeerde thermische verpakking voor temperatuurgevoelige producten, het vermogen aan te tonen dat producten niet zijn blootgesteld aan omstandigheden die hun kwaliteit aantasten, en een procedure om temperatuurafwijkingen te onderzoeken.^[11][12]

8. Een verkoper die herkenbaar en bereikbaar is. Een bedrijfsnaam, een werkend contactkanaal vóór checkout en gepubliceerd verzend- en retourbeleid maken de andere zeven controles pas mogelijk — documenten zijn alleen iets waard als iemand ervoor instaat.

Overal hetzelfde zuiverheidscijfer, zonder chromatogram erachter. In de semaglutidestudie stond 99% op het etiket, terwijl het laboratorium 7,7–14,4% mat.^[2]

Verzoeken om extra betalingen na de bestelling. De drie verkopers die in de semaglutidestudie nooit leverden, vroegen bijbetalingen van US$650–1.200 om de zending 'door de douane te krijgen'; douanediensten bevestigden dat het om fraude ging.^[3]

Verpakking en etikettering die niet aan basisnormen voldoen. De geleverde semaglutideflacons voldeden bij een gestructureerde visuele inspectie niet aan 59–63% van de criteria.^[2]

Beloften van bewezen persoonlijke uitkomsten. Bij veel niet-goedgekeurde peptiden komen de gunstige bevindingen uit diermodellen, terwijl degelijke veiligheidsgegevens bij mensen schaars zijn; een pagina die uitkomsten belooft, claimt dus meer dan de literatuur ondersteunt.^[1]

Dezelfde vragen gelden voor ons. Peptyds publiceert per release een batchcertificaat met identiteit, labgeteste zuiverheid en een compositietest, gekoppeld aan de productpagina met benoemde methodes en resultaten per batch. De identiteit wordt via massaspectrometrie tegen de verwachte massa gecontroleerd, en batchdocumenten worden op identiteit, zuiverheid en methodehelderheid gecontroleerd voordat een product wordt gepubliceerd.

Onze kwaliteitspagina noemt ook de grenzen van die documenten: een HPLC-zuiverheidscijfer meet geen vochtgehalte, residuele zouten of niet-UV-absorberende onzuiverheden, en een batchcertificaat bewijst op zichzelf geen veiligheid of geschiktheid voor een specifiek persoon. Producten komen alleen in de catalogus als de molecule, het format en de leveranciersdocumentatie controleerbaar zijn.

Bestellingen blijven onderweg gekoeld, met thermische pakketten en een temperatuurlogger, worden van begin tot eind getrackt en vanuit de EU verzonden, en vragen kun je vóór checkout via WhatsApp stellen. Peptyds levert deze materialen uitsluitend voor laboratoriumonderzoek; ze worden niet verkocht voor menselijk of veterinair gebruik.