Tesamorelin vs HGH

De een is het hormoon. De ander vraagt het lichaam om het te maken. Dat is de hele beslissing, en de tabel hierboven kan die niet uitdrukken, omdat beide niet in dezelfde eenheid worden verkocht.

HGH is recombinant humaan groeihormoon — een polypeptide van 191 aminozuren, identiek aan het hypofysehormoon, dat rechtstreeks op de groeihormoonreceptor aangrijpt en verderop op IGF-1. Toediening omzeilt de hypofyse volledig, wat betekent dat het blootstellingspatroon is wat het toedieningsschema ervan maakt, niet wat de klier zelf zou hebben geproduceerd.

Tesamorelin is een gestabiliseerde GHRH-analoog van 44 aminozuren, gemodificeerd met een trans-3-hexeenzuurgroep die enzymatische afbraak tegengaat. Het grijpt een stap eerder aan, op de hypofyse, dus elke afgifte blijft onderworpen aan de terugkoppeling en pulsatiliteit van de as zelf. De humane evidentie is opvallend specifiek: vrijwel alles komt uit één indicatie, hiv-geassocieerde lipodystrofie, met visceraal vetweefsel als gemeten eindpunt. Dat is een smalle basis om vanuit te generaliseren, en zo hoort het ook gelezen te worden.

De keuze gaat dus tussen directe receptoragonisme en stimulatie stroomopwaarts, met de klier nog in de lus.

Ook de omgang verschilt. Beide worden bewaard bij 2–8 °C, maar een gereconstitueerde tesamorelin-flacon heeft een veel korter werkvenster dan de meeste peptiden op deze site. Zuiverheid, maten, prijs per milligram en actuele beschikbaarheid hierboven komen bij het laden uit de actuele catalogus.

Beide worden uitsluitend voor laboratoriumonderzoek geleverd.