Hexarelin vs Ipamorelin

Beide zijn ghreline-receptoragonisten. Wat ze scheidt is selectiviteit, en wat daarvoor wordt ingeleverd.

Hexareline is een synthetisch hexapeptide en de minst selectieve van de twee. Naast GHSR-1a heeft het gedocumenteerde affiniteit voor cardiaal CD36, en daardoor is een aanzienlijk deel van de literatuur cardiovasculair in plaats van endocrien — werk waarvoor bij ipamorelin geen tegenhanger bestaat. Dezelfde breedte komt terug in de endocriene data: het gepubliceerde profiel van hexareline laat beweging in cortisol en prolactine zien, en desensitisatie bij herhaalde toediening is een terugkerend thema in de studies, geen voetnoot.

Ipamorelin is juist op de tegenovergestelde eigenschap geselecteerd. Het is een pentapeptide dat in screening naar voren kwam vanwege groeihormoonafgifte met vergelijkenderwijs weinig verstoring van cortisol en prolactine, en die smalheid is precies de bedoeling van het molecuul.

De beslissing gaat dus niet over welke sterker is, maar of de onderzoeksvraag een brede ghreline-receptorprobe vraagt, met de off-target-activiteit en tachyfylaxie die daarbij horen, of een schone enkelvoudige. Dat zijn twee verschillende experimenten.

Beide worden gelyofiliseerd geleverd, bewaard bij 2–8 °C en houden gereconstitueerd veertien dagen gekoeld. Zuiverheid, maten, prijs per milligram en actuele beschikbaarheid in de tabel hierboven komen bij het laden uit de actuele catalogus.

Beide worden uitsluitend voor laboratoriumonderzoek geleverd.